Kalabalık Kafes

İnsan kendisine kalabalık
Bulmak için bir tenha köşe
En çok yer kaplayandan başlar en önce
Hayatından bir bir eksiltmeye
En yakınları, en sevdikleri, sevgilileri
Bir bir şaşırırlar neden gittiklerine
Neden böyle sebepsizce bir bir silindiklerine
Oysa hepsi hepsi bir avuçluk yer kaplıyorlardı
O geniş, o yüce gönüllünün göğüs kafesinde
Bir bir azat edilir kafesten şaşkın kuşlar
Uçmayı bilmeden gökyüzüne salınmıştılar
İlk kanat çırpışta düşerken şaşırmıştılar
Suçu kafesin sahibine atmıştılar
Yürek şahin misali tüner bir taşın üzerine
Onlar istemese de takılırlar şahinin gözlerine
Dedim ya kendisine kalabalık insan
Kafesin kendisi bile öyle ağır
Kimse kalmasa bu yük ne kadar azalır
Kendinden geçse yük sırtında yük boynunda
Yük yüreğinde zincirli pranga
Mahkum insan, kendisinden mahrum
Geçmişteki suçları geleceğinden sorun
Bir bir döküldükçe ortaya kirli çamaşırlar
Siz o zaman o ağır kokudan korkun
İnsan kirli, kalabalık, zincirli, mahkum
Nereye sürülür hayat angaryasında
Bilmiyorum.

23 Ocak 2011 03.08 Bursa