Işığın Kendisi - 2

GünCeraN , 04:30





Kaybedilen her şey gibi yürek de elden giderken,

Bağladım ümitlerimi, hiç yoktan bir demet güle...

Vazgeçtim çölün, denizin yüzsuyuna hürmetimden,

Derman olmadı gönlüme, ışığın kendisi bile...


B.C.

31 Temmuz 2010 02.00

Açar sözler: ,

btemplates

2 yorum:



sufi dedi ki...

Ümitler duruyorsa YÜREK te duruyordur yerli yerinde.Esas mesele vazgeçmemekte.

24 Ağustos 2010 18:40


GünCeraN dedi ki...

kalemi bırakmak için yüreğe batırmak gerek.. vazgeçmek, daha doğrusu son ümitlerden de vazgeçmek zor. fakat bazen dayanılmaz hâle geliyor işte...

24 Ağustos 2010 23:09

Yorum Gönder

TÜRKÇEMİZİ KORUYALIM.

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
Related Posts with Thumbnails